Ogłoszone przez papieża Leona IV hasło Roku Liturgicznego „Uczniowie – Misjonarze”, zainspirowało mnie do zorganizowania dłuższego spotkania zelatorów misyjnych oraz sympatyków dzieła misyjnego Wspólnot Świeckiego Karmelu.Tak więc w Domu Pielgrzyma w Czernej spotkało się 32 zelatorów ze wspólnot z: Andrychowa, Bytomia, Bielska-Białej, Chorzowa, Czernej, Imielina, Katowic-Śródmieścia, Krakowa, Lublina, Lublina-Czuby, Oświęcimia, Przemyśla, Rzeszowa, Rzeszowa-Wschód, Rudy Śląskiej, Sosnowca, Tarnowa, Wolbromia, Żywca, oraz z Prowincji Warszawskiej ze Wspólnoty Wrocławskiej 2 osoby i z OCDS Gorzowa Wielkopolskiego 3 osoby.Duchową stronę spotkania prowadził, posługiwał i głosił konferencje sekretarz ds. misji karmelitańskich o. Jan Krawczyk OCD.
Dotychczasowe spotkania były jednodniowe i ze względu na duże odległości między wspólnotami nie wszyscy mogli na nie dojechać, dlatego też tym razem ci, którym obowiązki pozwoliły, przyjechali już w piątek. Stworzyło to nam możliwość uczestniczenia w 
Drodze Krzyżowej i wielkopostnych rekolekcjach głoszonych dla mieszkańców Czernej, przez misjonarza o. Rafała Myszkowskiego OCD posługującego w Berdyczowie na Ukrainie. Wieczór przyjazdów i zakwaterowań zakończyliśmy wspólnymi Nieszporami, odmówionymi z o. Janem i kolacją.
Sobotę rozpoczęliśmy od wspólnej Jutrzni w kaplicy Domu Pielgrzyma.
Po sprawowanej w kościele Mszy św. z kazaniem rekolekcyjnym poświęconym wierze i po modlitwie wewnętrznej przed Najświętszym Sakramentem, wysłuchaliśmy już w auli konferencji o. Jana: „Jezus chodzi po wodzie i Piotr też (współpraca w dziele misyjnym, na podstawie J 6,16-21; Mt 14, 22-33; Mk 6, 45-52)”, a po południu drugiej: „Jezus śpi w łodzi (jedność w przeciwnościach na podstawie: Mk 4, 35-41 Mt 8, 23-27; Łk 8, 22-25)”.
O godz. 15.00 wszyscy udaliśmy się do kaplicy św. Rafała Kalinowskiego, gdzie modliliśmy się do Bożego Miłosierdzia i za przyczyną tego świętego prosiliśmy o wytrwanie w wierze i wierność Ewangelii. O. Jan Krawczyk podzielił się swoim doświadczeniem z okresu nowicjatu, ze spotkania z bł. o. Rafałem Kalinowskim w jego relikwiach i łaskach, przez które cudownie został uleczony chłopczyk.
Następnie część osób pod przewodnictwem naszej siostry Wandy Bigaj, członkini czerneńskiej Wspólnoty udała się na spacer dróżkami karmelitańskimi obok pustelniczego mostu i do ruin dawnej furty klasztornej. Wanda opowiedziała historię i zmiany jakie w ciągu wieków dokonały się w tych miejscach. Ta ciekawa i barwna opowieść pozwoliła naszym siostrom (gościom) z Prowincji Warszawskiej, ale też i naszym członkom i członkiniom poznać głębiej przeszłość i dziedzictwo ojców Karmelitów Bosych w tej kolebce Polskiego Karmelu. Radość przebywania razem, wiosenna słoneczna pogoda zaowocowała wesołymi żartami i opowieściami. Te chwile połączyły nas w braterstwie i pozwoliły pogłębić przyjacielskie relacje.
Po nieszporach w kaplicy Domu Pielgrzyma i kolacji, wspólnie dzieliliśmy się przemyśleniami dotyczącymi konferencji oraz wędrowaniu w wierze ścieżkami karmelitańskiej duchowości w świecie. Zbliżyło nas to bardzo, poczuliśmy się jedną rodziną.
O godz. 20.30 w ciszy kaplicy adorowaliśmy Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie, gdzie treści konferencji przez moc Słowa Bożego mogły dotykać naszych serc.
Po adoracji wiele osób spotkało się w kafejce Domu Pielgrzyma, by napić się herbaty i jeszcze porozmawiać, gdyż wszystkim nam brakowało tego, by ze sobą po prostu pobyć razem w radości i wspólnocie.
Niedzielę rozpoczęliśmy Jutrznią i osobistą adoracją Najświętszego Sakramentu. Po odśpiewaniu hymnu, każdy osobno miał powoli modlić się słowami Psalmów, by Pan mógł bardziej nas dotykać w Jego Słowie i leczyć, powoływać do misji, do dalszej drogi, uczyć patrzenia na Niego, by móc chodzić po wodzie naszego życia i całego wzburzonego świata.
Wiele osób głęboko odczuwało jak Dobry Jest Pan, i że tak blisko Jest z nami.
Słowa z Jutrzni : „Nie bądźcie przygnębieni, bo radość w Panu jest waszą ostoją” stały się naszym udziałem. By potem „Nasz Pan, Jezus Chrystus, który śmierć zniweczył i przez Ewangelię dał nam światło życia wiecznego” był przez nas uwielbiany, gdyż „zawsze żyje, aby się wstawiać za nami”.
Po śniadaniu wysłuchaliśmy trzeciej, ostatniej konferencji o. Jana: „Trzy misyjne posłania na podstawie: 1) pierwsze powołanie Piotra – Mt 4, 18-22; Mk 1, 16-20; Łk 5, 1-11/ 2) pierwszy misjonarz z Gerazy – Łk 8, 26 –40; Mk 5, 1-21; Mt 8, 28-34/ 3) drugie powołanie Piotra – J 21,1-23”. Treści coraz głębiej zapadały w nasze wyciszone serca. Będzie nad czym rozmyślać w domowej codzienności.
W tej ostatniej konferencji brał udział szczególny gość; o. Omer Nshimirimana od Matki Bożej OCD, który przybył do Polski na Kapitułę Prowincjalną. Pragnął spotkać się ze wszystkimi, którzy wspierali go w drodze do kapłaństwa i prosić o dalszą współpracę w jego duszpasterskiej działalności w Rwandzie i Burundi. Jest najmłodszym ojcem – magistrem nowicjatu, dlatego też prosił o wsparcie modlitewne. Wzmocnił też naszą nadzieję, cytując słowa św. Jana Pawła II i jego mocne wezwanie „Nie lękajcie się!”. Nie martwcie się – mówił – tym, że kościoły pustoszeją, ale mocno trwajcie w wierze i nauce Chrystusa. Bądźcie jak gąbka, która nasiąknie wodą, a później rozlewa ją na każdego, kogo spotka. Tak też my mamy nasiąkać do pełna karmelitańską duchowością i rozlewać, zraszać wszędzie, gdzie nas Pan Jezus pośle z misją.
Nazwisko o. Omera Nshimirimana jest szczególne, albowiem znaczy „Bogu Chwała”. Ojciec swoim życiem wskazuje na Bożą Chwałę.
Po spotkaniu wiele osób wymieniło o. Omerem numery telefonów, by zaprosić go do swojej wspólnoty.
O godz. 12.00 w kaplicy Domu Rekolekcyjnego obaj ojcowie celebrowali Mszę św.
Homilia wygłoszona w czasie Eucharystii oparta na przemienieniu Jezusa na Taborze, stała się zwieńczeniem treści wygłoszonych konferencji i jest rozesłaniem nas do misji jakby z Góry Karmel na dół, tak jak apostołowie, którzy o tajemnicy Spotkania mieli świadczyć bez słów, tylko swoim zmienionym postępowaniem. Natomiast o. Omer odczytał po polsku Ewangelię i przepięknie, modlitewnie wyśpiewał „Ojcze Nasz…” w języku kirundi.
Po obiedzie uczestnicy podziękowali Ojcom i zrobiliśmy wspólne rodzinne, pamiątkowe zdjęcie.
Wszyscy rozjeżdżaliśmy się z poczuciem, że chcemy by odbywały się kolejne spotkania w takiej formie. Dlatego już teraz ustalono termin następnego spotkania na 26-28.02.2027 r. Zapraszam wszystkich za rok.
Teraz Słowo Boże, konferencje, które nas dotykały będą owocowały, a radość rodzinnego spotkania, wymienione adresy, meile, telefony staną się kontynuacją nawiązanych bliższych relacji oraz polem do wymiany przemyśleń i przemodleń tekstów Ewangelii, które prowadzący ojciec zapoczątkował. Wszystko to będzie rosło w połączeniu z treścią kazań rekolekcyjnych, poświęconych wierze przeżywanej w bardzo trudnej rzeczywistości.
Pragnę serdecznie podziękować wszystkim uczestnikom, że odpowiedzieli na zaproszenie i odważyli się pokonać odległości, by spotkać się u źródła, u Matki Bożej Szkaplerznej w Czernej. Dziękuję wszystkim serdecznie za budujące postawy bratersko-siostrzanej miłości, budowanie wspólnoty międzywspólnotowej, międzyprowincjalnej. Ubogaciliśmy się wspólnym przebywaniem z Jezusem Chrystusem, który nas łączył, dawał swoje Słowo i Obecność.
Serdecznie też dziękuję Ojcu Janowi Krawczykowi, że był z nami, służył nam nie tylko sakramentami, ale też wniósł w przestrzeń naszego spotkania zelatorsko – misyjnego swoją radość, głębokie doświadczenie Pana Boga i bliskiej relacji z Nim. Serdeczne Bóg Zapłać Ojcze !
Koordynatorka delatorów misyjnych wspólnot OCDS
Renata Luszowiecka
