Misyjne Chóry Maryjne (Mariańskie – MCM) (cz. 1)

Mówią, że historia jest matką życia i z przeszłości nauczyć się można wiele do kształtowania teraźniejszości i przyszłości. Otóż w historii karmelitów bosych było kilka własnych stowarzyszeń zakonu, erygowanych o charakterze powszechnym. Zostały również potwierdzone przez Stolicę Apostolską. Są to: Bractwo Matki Bożej z Góry Karmel (od czasów niepamiętnych), Bractwo Dzieciątka Jezus z Pragi (1913), Misyjne Chóry Maryjne (lub Mariańskie, 1922), Pobożne Zjednoczenie św. Teresy od Dzieciątka Jezus (1926). Misyjne Chóry Maryjne zapoczątkowane przez misjonarza karmelitę bosego w Indiach w roku 1920 zostały przeszczepione na grunt polski w roku 1928 przez O. Benedykta od Św. Rodziny (Waltera Szczęsnego). Zatwierdził je pap. Benedykta XV w roku 1920 a umocnił osobnym breve pap. Pius XI w roku 1922. Wspierały one karmelitańskie misje zagraniczne modlitwą i ofiarami pieniężnymi. Od roku 1971 r. wraz z wyjazdem do Burundi polskich misjonarzy Misyjne Chóry Maryjne cały swój wysiłek skierowały ku wsparciu misji karmelitańskiej w Burundi. Prezentujemy dziś artykuł na temat tego karmelitańskiego stowarzyszenia misyjnego jaki ukazał się na łamach Głosu Karmelu w styczniu 1928 r (Głos Karmelu, rok II Nr 1 styczeń 1928 r. s. 24-26). A może i dziś moglibyśmy się nauczyć czegoś dobrego i budującego od naszych przodków czerpiąc z ich doświadczenia i gorliwości misyjnej?

Twórcą pobożnego dzieła „chórów mariańskich” był pewien podeszły wiekiem misjonarz z Verapoly (Indie Wschodnie). Misja ta został założona i prowadzona przez karmelitów bosych a stowarzyszenie pobożne było owocem długoletniej pracy i bolesnych doświadczeń na polu misyjnym. Do tego pobożnego dzieła przystępowali wszyscy czciciele NMP pragnący pracować wspólnie dla dobra i rozwoju misji katolickich. „Chóry Mariańskie” jako stowarzyszenie wiernych, ich statut i odpusty udzielane ich członkom zostały zatwierdzone i nadane przez pap. Piusa XI. Gorące modlitwy członków stowarzyszenia upraszają u Boga gorliwość i siły dla misjonarzy a dobrowolne ofiary dopomagają do prowadzenia dzieła misyjnego, głoszenia Ewangelii, nawracania pogan i danie misjonarzom możliwości utrzymania oraz zakładania szkół, budowania kaplic i kościołów, sierocińców i szpitali. Dzieło to już w 1928 r. było naprawdę wielkie, wydatki z nim związane, kłopoty i niewygody naprawdę małe. Imiona członków zapisywane były w miesięczniku włoskim „Karmel i jego misje zagraniczne” oraz w polskim „Głosie Karmelu”. Spis „chórów mariańskich” już złożonych, spoczywał u stóp NMP na Górze Karmel w Palestynie.

Statut pobożnego stowarzyszenia „chórów mariańskich” pod wezwaniem NMP

1.Pobożne stowarzyszenie „Chórów Mariańskich” ma za cel: rozbudzenie wśród ludu chrześcijańskiego ducha gorliwości i modlitwy o nawrócenie pogan na misjach a zwłaszcza misjach karmelitańskich. Stowarzyszenie to jest pod wezwaniem NMP z Góry Karmel i pod opieką św. Teresy od Jezusa.

2.Wierni, którzy się zapisują do tego pobożnego Stowarzyszenia, zobowiązują się wspierać modlitwą i jałmużną misje zakonu NMP z Góry Karmel. Obowiązani są mówić codziennie 1 Ojcze nasz, Zdrowaś i Chwała Ojcu… oraz składać dowolną składkę miesięczną, której wysokość zależeć będzie od ich możliwości, hojności i miłosierdzia. Osoby zakonne na mocy ślubu ubóstwa nie są obowiązane do składania miesięcznej ofiary pieniężnej, ale są obowiązane jedynie do omawiania brewiarza i jednego pacierza dziennie w intencji misji.

3.Członkowie gromadzą się w kółka, czyli „chóry”, z których każdy składa się z pięciu osób, czyli pięciu liter Imienia Maryi, Najświętszej naszej Matki.

4.Jedna i ta sama osoba może być zelatorem lub zelatorką nie tylko jednego, lecz nawet kilku chórów, należąc do swojego chóru.

5.Do jednego chóru mogą należeć mężczyźni i niewiasty, lecz mogą też być osobne chóry mężczyzn i chóry niewiast.

6.Funkcja zelatora i zelatorki, czyli apostoła i apostołki, ogranicza się do zbierania i zapisywania składek miesięcznych, oraz utrzymywania w całości chórów, starając się o innych członków, gdyby poprzednich z jakichkolwiek powodów zabrakło.

7.Skladki pieniężne są przesyłane do któregokolwiek męskiego lub żeńskiego klasztoru karmelitów bosych lub karmelitanek bosych, z wyraźną wzmianką, że są ofiarowane na misje zakonu

8.Każda osoba dobrej woli może zająć się założeniem chórów oraz ich rozszerzaniem i prowadzeniem, nawet w tych miejscowościach w których nie ma klasztorów karmelitów bosych. Może osobiście odsyłać imiona członków i składki do najbliższego klasztoru zakonu karmelitańskiego.

9.Każdego roku, w dniu oznaczonym przez Dyrektora, obchodzone będzie święto Stowarzyszenia, a dzień ten nosić będzie nazwę Święta Misyjnego.

Członkowie Stowarzyszenia korzystają z następujących przywilejów: a) z możności uzyskania odpustów nadawanych pobożnemu Stowarzyszeniu i uczestnictwa we wszystkich jego dobrych uczynkach; b) z uczestnictwa we wszystkich dobrach duchowych zakonu karmelitańskiego; c) zapewnienia po śmierci modlitw tak zakonu jak i własnego Stowarzyszenia.

11.Pobożne Stowarzyszenie Chórów Mariańskich ma swoja siedzibę w Rzymie przy kościele parafialnym św. Teresy przy Corso d’Italia a urzędowym organem jest miesięcznik pt. Karmel i jego misje zagraniczne, w Głosie Karmelu – Kartka z misji karmelitańskich.

Odpusty i korzyści duchowe Stowarzyszenia

Wszystkim Dyrektorom, Zelatorom i Członkom powyższego Stowarzyszenia, udzielił ojciec św. Pius XI w dniu 11 marca 1922 r. następujących łask duchowych:

Odpusty zupełne:

W dzień zapisania się do Stowarzyszenia lub w jedynym z siedmiu dni następnych
Raz na miesiąc w dniu dowolnie obranym
W święta: Bożego Narodzenia, Nowego Roku, Imienia Jezus, Trzech Króli, Wielkanocy, Wniebowstąpienia, Bożego Ciała, Najświętszego Serca Jezusa, Zesłania Ducha Świętego, Przenajświętszej Trójcy, Niepokalanego Poczęcia, Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, Ofiarowania NMP, Zwiastowania, Nawiedzenia, Oczyszczenia, Wniebowzięcia, MB Szkaplerznej, św. Michała Archanioła, Gabriela i Rafała, Aniołów Stróżów, św. Jana Chrzciciela, św. Józefa, Wszystkich Świętych Apostołów, Wszystkich Świętych, Wszystkich Świętych Zakonu Karmelitańskiego, św. Franciszka Ksawerego, Bł. Dionizego i Redempta, św. Matki Teresy od Jezusa, św. Jana od Krzyża i w dniu Święta Misyjnego.

Poza tym członkowie Stowarzyszenia mogą dostąpić odpustu zupełnego w godzinę śmierci po komunii św., a gdyby nie mogli jej przyjąć, gdy wezwą tylko skruszonym sercem Imienia Jezus, choćby Go nawet wymówić ustami nie byli w stanie, także dostąpią odpustu zupełnego.

Odpusty cząstkowe:

Odpust 7 lat i tyleż kwadragen za Nawiedzenie skruszonym sercem Najświętszego Sakramentu; 100 dni za każdą modlitwę i ofiarę złożoną na korzyść misji karmelitańskich. Msze św. odprawione w jakimkolwiek kościele i przy którymkolwiek ołtarzu za każdego Dyrektora, Zelatora lub członka Stowarzyszenia, odnoszą korzyści ołtarz uprzywilejowanego; zaś Dyrektorzy i kapłani wpisani w to pobożne Stowarzyszenie mogą osobiście cztery razy w tygodniu używać korzyści ołtarza uprzywilejowanego, o ile ich już nie korzystają z innych powodów.

Wreszcie ci sami Dyrektorzy i Kapłani o ile są Spowiednikami a wpisani są do Stowarzyszenia mają władzę poza Rzymem poświęcenia samym tylko znakiem Krzyża św. przedmioty do nabożeństwa służące nadając im wszystkie odpusty, udzielone w dniu 17 lutego 1922 r. różańce wzbogacając odpustami krzyżackimi i św. Brygidy wreszcie nadając krzyżom odpusty na godzinę śmierci dla wszystkich wiernych pod zwykłymi warunkami, byleby umierający pocałował lub przynajmniej dotknął tego krzyża.

We wszystkich sprawach odnoszących się do Chórów Mariańskich prosimy zwracać się pod adresem ojca Benedykta, zelatora misji karmelitańskich (Kraków Rakowicka 18)

Gorąco polecamy i zachęcamy wszystkich czcicieli Matki Bożej z Góry Karmel to piękne i szlachetne dzieło misyjnych chórów maryjnych (MCM), zatwierdzone przez pap. Benedykta XV i sprawdzone doświadczeniem dziesiątków stu lat. Modlimy się, aby „Misyjne Chóry Maryjne” mnożyły się w tysiącach, a gorąca modlitwa tylu wybranych dusz wznosiła się majestatycznie do Tronu naszego Boga, przynosząc pociechę, pomoc i wsparcie Apostołom naszej świętej Wiary.