Drodzy Przyjaciele misji,
Pragnę się z Wami podzielić ciekawym odkryciem jakiego dokonał o. prof. Jarosław Różański OMI (katedra misjologii UKSW Warszawa). Oto Instrukcja dla Misjonarzy Ojców Białych Wikariatu Apostolskiego Górnego Konga, z 1920 roku (Baudouinville) w tłumaczeniu z języka francuskiego, u których boku uczyli się prowadzić misje w Burundi nasi współbracia z Polski w latach 1971-1975. Pod ich okiem odbywali w parafiach i stacjach swój roczny staż misyjny. Uczyli się języka tubylczego, sposobu życia i działania od Ojców Białych, którzy wychowali się na tych właśnie Instrukcjach. Wydawałoby się, że dokument z 1920 niewiele może nam powiedzieć o czasach obecnych w których mamy podjąć na nowo ewangelizacyjną misję wobec zdechrystianizowanego świata o jakiej wspomina pap. Leon XIV. A jednak, Instrukcja ta ma wielkie znaczenie nie tylko dla misjonarzy, lecz także dla chrześcijan świeckich. Zawiera podręcznik postępowania, myślenia i działania dla misjonarzy w którym omawia: konieczność modlitwy i zjednoczenia z Bogiem jako źródło misyjnego zapału, sprawności jakimi winien odznaczać się misjonarz, zasady adaptacji i inkulturacji jakimi powinien się posługiwać by dotrzeć do lokalnej ludności i tłumaczyć teksty religijne, zasady zakładania misji i katechizowania, sposoby leczenia, rolnictwa i budowy stacji misyjnych, obowiązek nauki języków lokalnych w celu lepszej komunikacji ze społecznością i wiele innych. Dziś prezentujemy Wprowadzenie strony [5-13] napisane przez Wiktora Roelens biskupa tytularnego Djerba i Wikariusza Apostolskiego Górnego Konga. W nawiasach [..] podajemy strony tekstu oryginalnego. Całość Instrukcji to strony od 5-499 bez spisu treści:
WPROWADZENIE
[s.5] DO MISJONARZY OJCÓW BIAŁYCH GÓRNEGO KONGA. NAJDROŻSI WSPÓŁBRACIA,
Przed napisaniem niniejszych Instrukcji pragnęliśmy zasięgnąć opinii najbardziej doświadczonych misjonarzy tego Wikariatu. Zgromadziliśmy zatem na synodzie Przełożonych różnych misji. Przez miesiąc badaliśmy wspólnie z nimi najważniejsze punkty dotyczące kierowania Wikariatem i jego dziełami. Pisząc te instrukcje, oparliśmy się na ich opiniach, rozwijając je, dodając szczegóły, które zostały zbadane, podpierając je racjami, na których spoczywają, i dając praktyczne rady dla ich wykonania.
Niniejsze instrukcje są stworzone dla środowiska i czasu, w których się znajdujemy, i inspirują się aktualnymi okolicznościami. Byłoby rzeczą nierozsądną chcieć stosować identyczne metody w odmiennych środowiskach, u ludów o różnych obyczajach i charakterze. W tym samym środowisku okoliczności modyfikują się wraz z czasem, niekiedy gwałtownie. To, co w jednym miejscu i w danym momencie jest dobre do uczynienia, może stać się lub być niekorzystnym w innym miejscu lub w innym czasie. [6] Każda metoda, aby być dobrą, musi być dostosowana do swego środowiska i do aktualnych okoliczności. Staraliśmy się to uczynić w miarę, jak pozwoliło Nam na to Nasze doświadczenie kraju i ludzi, zjednoczone z doświadczeniem Przełożonych naszych misji i wsparte łaską Bożą. Pragniemy, aby instrukcje te mogły być użyteczne najpierw młodym misjonarzom, którzy nie mają jeszcze żadnego doświadczenia ani co do ludzi, ani co do spraw tych krajów.