Pragnę się z Wami podzielić ciekawym tekstem formacyjnym Instrukcji dla misjonarzy Ojców Białych z roku 1920, jaki zaprezentował studentom misjonarzom ks. prof. dr hab. Jarosław Różański OMI (Kierownik Katedry Misjologii oraz Dialogu Religijnego w Instytucie Nauk Teologicznych UKSW w Warszawie) podczas studiów misjologicznych w jakich miałem szczęście uczestniczyć kilka lata temu. Tłumaczenie z języka francuskiego zostało dokonane przeze mnie, ale z pomocą podstawowej wersji AI Gemini. Instrukcja dla Misjonarzy Ojców Białych Wikariatu Apostolskiego Górnego Konga (Baudouinville, 1920 r.) jest ciekawym dokumentem historycznym z czasów kolonialnych, który wyprzedza o kilkadziesiąt lat zalecenia Dekretu Soboru Watykańskiego II o działalności misyjnej Kościoła. U boku Ojców Białych wychowanych w duchu ich założyciela ks. kard. Charles’a Lavigerie i ukształtowanych przez niniejsze Instrukcje, odbywali swój roczny staż misyjny w Burundi karmelici bosi z Polski. Pod ich okiem uczyli się nie tylko języka tubylczego lecz także praktyki duszpasterskiej w parafiach i stacjach misyjnych, prowadzenia katechumenatów, opieki zdrowotnej, szkolnictwa i budownictwa a nade wszystko poznawania duchowości, religii tradycyjnej, mentalności i zwyczajów Burundyjczyków. Oczywiście Afrykańczycy Górnego Konga różnili się od tych w Burundi, jednak sposób funkcjonowania misji założonych przez Ojców Białych w Burundi i Rwandzie w drugiej połowie XIX w. był typowym przykładem wcielenia w życie niniejszych Instrukcji. Wydawałoby się, że dokument z 1920 niewiele może nam powiedzieć o czasach obecnych w których mamy podjąć na nowo ewangelizacyjną misję wobec zdechrystianizowanego świata o jakiej wspomina pap. Leon XIV. A jednak, Instrukcja ta ma wielkie znaczenie nie tylko dla misjonarzy, lecz także dla chrześcijan świeckich. Zawiera podręcznik postępowania, myślenia i działania dla misjonarzy w którym omawia: konieczność modlitwy i zjednoczenia z Bogiem jako źródło misyjnego zapału, sprawności jakimi winien odznaczać się misjonarz, zasady adaptacji i inkulturacji jakimi powinien się posługiwać by dotrzeć do lokalnej ludności i tłumaczyć teksty religijne, zasady zakładania misji i katechizowania, sposoby leczenia, rolnictwa i budowy stacji misyjnych, obowiązek nauki języków lokalnych w celu lepszej komunikacji ze społecznością i wiele innych. Dziś prezentujemy Wprowadzenie strony [5-13] napisane przez Wiktora Roelens biskupa tytularnego Djerba i Wikariusza Apostolskiego Górnego Konga. W nawiasach [..] podajemy strony tekstu oryginalnego. Całość Instrukcji to strony od 5-499 bez spisu treści:
