Zapraszam na misyjny opłatek 2017r.

przez

Kochani Przyjaciele naszych karmelitańskich misji!

Serdecznie zapraszamy Was wszystkich na nasze coroczne spotkanie opłatkowe w sobotę, 21 stycznia 2017 r. Rozpoczniemy je Mszą św. o godzinie 14.00 (w Krakowie, kościół OO. Karmelitów Bosych przy ul. Rakowickiej 18) pod przewodnictwem Ojca Prowincjała Tadeusza Florka OCD, a po niej kwadrans kolędowania z chórem katedralnym „Lutnia” z Sosnowca, który gościliśmy w roku ubiegłym. Następnie przejdziemy do sali Karmelitańskiego Instytutu Duchowości, gdzie odbędzie się nasze misyjne spotkanie opłatkowe. Będzie wspólne kolędowanie, modlitwa za misjonarzy, łamania się opłatkiem i podsumowania całorocznej pracy misyjnej w rodzinnej atmosferze…Nie zapomnijcie wziąć ze sobą coś słodkiego dla bliźniego…

Czytaj dalej…

PODZIĘKOWANIE ZA ODZIEŻ DLA PARAFII GAHUNGA W RWANDA

przez

PODZIĘKOWANIE ZA ODZIEŻ DLA PARAFII GAHUNGA W RWANDA 

Kochani nasi Przyjaciele misji!

Na naszą prośbę skierowaną do Was w październiku 2016r o zbiórkę odzieży dla dzieci i młodzieży z naszej parafii Gahunga, odpowiedziało bardzo hojnie wiele rodzin a nawet wspólnot parafialnych. Ilość otrzymanych od Was rzeczy przekroczyły nasze najśmielsze oczekiwania. Bardzo dużo zostało przez Was specjalnie zakupionych byśmy mogli posłać do Afryki dzieciom, młodzieży i starszym rzeczy nowe… W szczególny sposób pragniemy podziękować za zorganizowanie zbiórki odzieży w parafii Ojców Karmelitów Bosych w Kluszkowcach o. Andrzejowi Gutowi i br. Ryszardowi Żakowi, w parafii Królowej Polski w Jarosławiu ks. Krzysztofowi oraz P. Bożenie Wojdyło – animatorce Bractwa Szkaplerznego,

Czytaj dalej…

Podziękowanie od o. Pawła z Gahungi

przez

Nie szata zdobi człowieka

Nie szata zdobi człowieka. Podkreśla ona jedynie jego godność lub też wskazuje na nędzę materialną, w której osoba żyje. Ubranie chroni nas przed chłodem i przed wstydem, bo sami z siebie jesteśmy tylko nadzy. W opowiadaniu o grzechu pierworodnym, po upadku człowieka, Bóg chroni nagość mężczyzny i kobiety sporządzając dla nich ubrania ze skóry, które zastąpiły prowizoryczne przepaski. W tym znaku Bóg wyrusza razem z Adamem i Ewą na wygnanie, biorąc na siebie konsekwencje ich grzechu. Jednym z najpiękniejszych gestów miłosierdzia jest odzianie osoby, która tego potrzebuje. W Gahunga na co dzień spotykamy dzieci, dorosłych i starców, którzy nie mają obuwia, a to, co noszą na sobie jest bardzo zniszczone i zaledwie przypomina sweter, koszulkę lub spodnie. W imieniu naszych parafian chcemy podziękować tym, którzy podzielili się swym dobrem materialnym w postaci ubrań, jakie dotarły do nas za pośrednictwem Biura Misyjnego. Dzięki Wam – Kochani, mogliśmy powtórzyć gest Boga, który przyodziewa człowieka w godność i chroni. W tym przypadku szata ozdobiła człowieka. Biała koszula na niedzielną Eucharystię, nowe spodnie, elegancka sukienka, obuwie. Prawdziwa rewia mody. To wywołało radość i wdzięczność wobec Boga i Was. Wraz z naszymi parafianami otaczamy Was modlitwą i błogosławimy.

Paweł Porwit OCD

Życzenia na Boże Narodzenie 2016r.

przez

«Oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem całego narodu: dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz, Pan» (Łk 2,10-11).

Drodzy Przyjaciele misji karmelitańskich!

Radość wielką z narodzenia Jezusa Chrystusa, przeżywamy często w ubóstwie i cierpieniu! „Żłób, siano, zimno, odrzucenie, brak miejsca, tułaczka, wygnanie…” – to może zrozumieć tylko człowiek, który sam tego doświadczył lub doświadcza! Właśnie tak doświadcza się PRAWDY O BOŻYM NARODZENIU! Dopiero w tej PRAWDZIE dostrzega się ŚWIATŁO I SIŁĘ – które niesie PRZYCHODZĄCY DO NAS JEZUS CHRYSTUS! Boże Narodzenie jest właśnie prawdziwe przez cierpienie, nędzę i ubóstwo! Jak bardzo doświadczają tej PRAWDY nasi chrześcijanie w Burundi i Rwandzie! JEZUS JEST DOTYKIEM BOŻEGO MIŁOSIERDZIA! Ten kto poznał GO nie tylko intelektualnie, lecz bardziej przez naśladowanie i przez współcierpienie, IDZIE I GŁOSI TĘ WIELKĄ RADOŚĆ KTÓRA STAŁA SIĘ JEGO UDZIAŁEM!

Czytaj dalej…

Ojczyzna w potrzebie! Módlmy się!

przez

Gdzie miłości tak mało, że się nie jednoczą, tam trzeba w nienawiści trzeciego człowieka połączyć się – tam w krwi się jednej pierwej broczą, tam choć w ciosaniu krzyża i wbijaniu ćwieka w całość się zlać fatalnie kłótne muszą wole. Stąd jest ofiara ciągła i Pascha na stole… {C.C. Norwid, Pascha}.

Modlitwa za Ojczyznę i za Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

K. Zachowaj, Panie, Rzeczpospolitą naszą.

W. Która w Tobie, Boże mój, pokłada nadzieję.

K. Ześlij, Panie, pomoc z przybytku swego.

W. I z nieba wysokiego ją wspieraj.

Czytaj dalej…

Zmarł misjonarz o. Marcin Sałaciak

przez

Ojciec Marcin od Matki Bożej Bolesnej  (Zygmunt Stefan Sałaciak, 1944-2016)

Zygmunt Sałaciak urodził się 21 kwietnia 1944 roku w Zawoi na terenie diecezji krakowskiej w rolniczej rodzinie Władysława i Marii z domu Toczek. Miał ośmioro rodzeństwa: czterech braci i cztery siostry. Został ochrzczony 7 maja w kościele parafialnym pod wezwaniem św. Klemensa w Zawoi. Szkołę podstawową ukończył w swej rodzinnej wiosce w czerwcu 1958 roku. Rozpoczął następnie naukę w Niższym Seminarium Karmelitów Bosych w Wadowicach, a ukończywszy je poprosił o przyjęcie do nowicjatu w Czernej. Obłóczyn dokonał 25 lipca 1963 roku ojciec prowincjał Walerian Ryszka nadając mu imię zakonne Marcin od Matki Bożej Bolesnej.

Czytaj dalej…

PEŁNY PATRONAT MISYJNY

przez

PEŁNY PATRONAT MISYJNY

Jezus Chrystus nakazał swoim uczniom: „Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię Bożą wszelkiemu stworzeniu” (por. Mk 16,15). To dzieło misyjne podejmują uczniowie Jezusa w każdym pokoleniu. W każdej epoce Jezus wybiera i posyła na głoszenie Ewangelii MISJONARZY, WYBIERA tych których chce! Ojcowie Karmelici Bosi z Prowincji krakowskiej kontynuują rozpoczętą przez Apostołów misję w samym sercu Afryki, w Burundi i Rwandzie już od 45 lat. Pracują we wspólnotach już uformowanych oraz idą tam gdzie Jezus jeszcze nie jest znany i kochany. W wielu wypadkach są tam pierwszymi zwiastunami Dobrej Nowiny. Bardzo często w samotności, wśród najbiedniejszych z biednych, ludzi o innej kulturze i religii, z dala od najbliższych i przyjaciół – trwają wiernie głosząc słowem i życiem Jezusa Chrystusa. Po ukończonym trudzie misyjnym jedni przechodzą do wieczności, by dalej kontynuować współpracę z Bogiem w dziele zbawienia dusz, inni powracają do Polski i pracują dalej w wyznaczonym przez przełożonych klasztorze a jeszcze inni podejmują trud misyjny w innych krajach, w innym powołaniu lub stanie. Patronatem misyjnym otaczamy każdego z nich: tych którzy zmarli, tych którzy pracują nadal na misjach w Burundi i Rwandzie i tych którzy przez jakiś czas pracowali na misjach.

Czytaj dalej…